Badania ośrodkowego układu nerwowego

Współczesna diagnostyka izotopowa chorób ośrodkowego układu nerwowego obejmuje: scyntygrafię mózgu, cysternografię i mielografię izotopową, badania przepływu mózgowego oraz angioscyntygrafię izo­topową.

  • Scyntygrafia mózgu

Jest to badanie topograficzne pozwalające na wykrycie, umiejsco­wienie oraz ocenę rozmiaru i charakteru wewnątrzczaszkowych struk­tur patologicznych. Istotą badania jest gromadzenie substancji pro­mieniotwórczych w mózgu w następstwie uszkodzenia bariery krew-mózg.

Najczęściej używanym izotopem promieniotwórczym jest technet 99m. Znacznik ten podaje się dożylnie po uprzednim zablokowaniu tarczycy nadchloranem potasu. Scyntygrafię można wykonać bezpoś­rednio po wstrzyknięciu związku promieniotwórczego, a następnie po­wtarzać kilkakrotnie w ciągu ok. 3 godz., jeśli podejrzewa się ogniska słabo gromadzące izotop. Badania wykonuje się w projekcjach: przednio-tylnej, tylno-przedniej oraz w obydwu profilowych.

Wskazaniem do wykonania konwencjonalnej scyntygrafii móz­gu są: guzy mózgu, przerzuty nowotworowe, ropnie, krwiaki oraz zmiany naczyniowe w obrębie czaszki, a także w okolicy podpotylicznej. Wymienione stany chorobowe uwidaczniają się na scyntygramach w postaci ognisk lub obszarów o zwiększonej aktywności promieniotwórczej.

W związku z rozwojem metod rentgenowskich (głównie tomografii komputerowej) częstość badań scyntygraficznych mózgu uległa w ostatnich latach wyraźnemu ograniczeniu.

  • Cysternografia i mielografia izotopowa

Badania te wykonuje się w celu uwidocznienia przestrzeni płyno­wych. Najczęściej stosuje się albuminę ludzką znakowaną jodem 131 lub technetem 99m. Albuminę wprowadza się do przestrzeni podpajęczynówkowej kanału kręgowego.

Wskazaniem do wykonania cysternografii i mielografii izotopo­wej jest wodogłowie oraz wypływ płynu mózgowo-rdzeniowego (ucho, nos).

  • Badania przepływu mózgowego

W chorobach naczyniowych mózgu duże znaczenie mają metody izo­topowe pozwalające na oznaczenie ilości krwi przepływającej przez mózg. Najczęściej stosuje się radioaktywne gazy szlachetne, głównie ksenon 133. Zasada pomiaru opiera się na założeniu, że szybkość zni­kania znacznika z mózgu jest miarą przepływu krwi.

Badanie wykonuje się wprowadzając znacznik w fizjologicznym roz­tworze soli przez wstrzyknięcie do tętnicy szyjnej lub przez podanie izotopu w postaci gazu — drogą wziewną.

  • Angioscyntygrafia izotopowa

Metoda ta polega na rejestracji serii obrazów pojawiania się znacz­nika wprowadzonego do łożyska naczyniowego — w polu widzenia de­tektora, a następnie na analizie tych obrazów w układzie komputero­wym. Jako znacznik stosuje się nadtechnecjan – Tc 99m, który wstrzykuje się dożylnie w małej objętości (ok. 0,5 ml) przy dużej ak­tywności właściwej. Oprócz jakościowej oceny dynamiki przypływu znacznika przez naczynia mózgowe, metoda ta pozwala na ilościową ocenę ukrwienia półkul mózgowych..

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.