Leki przeciwgrzybicze

Dzieli się je na stosowane zewnętrznie w grzybicach skóry oraz wewnętrznie w uogólnionych zakażeniach grzybami.

W grzybicach skóry stosuje się różne środki grzybobójcze lub grzybostatyczne, m.in. kwas undecylenowy, propionowy, kaprylowy, gryzeofulwinę. Gryzeofulwinę podaje się doustnie; po wchłonięciu się z przewodu pokarmowego zostaje ona przeniesiona z krwią do skóry, keratyny włosów i paznokci, w których się odkłada.

W grzybicach uogólnionych, atakujących różne narządy, stosuje się ogólnie niektóre antybiotyki oraz chemioterapeutyki po­chodne imidazolu. Leki te są obdarzone znaczną toksycznością, słabo przenikają do tkanek, podaje się je więc najczęściej dożylnie. Uzyska­nie skutecznych leków przeciwgrzybiczych mniej toksycznych jest przedmiotem prowadzonych obecnie badań. Problem leczenia grzybic układowych nie został dotąd zadowalająco rozwiązany. Choroby te wywołują nadal dużą śmiertelność, występują bowiem najczęściej u chorych wyniszczonych przewlekłymi ciężkimi chorobami lub na sku­tek dysbakteriozy będącej powikłaniem antybiotykoterapii.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.