Samoleczenie się oraz polipragmazja – alergia

W czasach współczesnych wytworzył się swoisty kult leków oparty na przekonaniu, że każdy objaw chorobowy może zostać złagodzony lub zniesiony przez odpowiedni lek. Zupełnie nie bierze się pod uwagę faktu, że każdy lek może być w określonych warunkach szkodliwy, a nawet może stać się groźną trucizną. Nie należy zatem przyjmować le­ków nie zapisanych przez lekarza. W przeciwnym razie można zaszko­dzić swojemu zdrowiu, spowodować wypadek samochodowy, upośle­dzenie wykonywanej pracy lub zwykłych codziennych czynności. Nie należy również radzić się laików, gdyż ten sam lek, który zadziałał leczniczo u jednego człowieka, u innego cierpiącego na podobne za­burzenia może zaszkodzić. Dla własnego dobra nie należy zatem leczyć się samemu.

Lekami najczęściej zażywanymi dostępnymi bez recepty są słabo działające środki przeciwbólowe (np. tabletki od bólu głowy) lub przeciwgrypowe. U niektórych osób leki te mogą spowodować przy­zwyczajenie, a stosowane przez wiele miesięcy lub lat mogą uszkodzić szpik, nerki, wątrobę, serce.

Niektóre łagodnie działające leki przeczyszczające zażywane długo­trwale mogą wywołać zapalenie jelit. Parafina np. zażywana jako lek przeczyszczający w dużych dawkach przez dłuższy czas może spowodo­wać niedobór witamin rozpuszczalnych w tłuszczach: A, D, E i K, uniemożliwiając ich wchłanianie z pokarmu.

Leki przeciwlękowe (Elenium, Relanium) zapisywane w różnych sta­nach nerwicowych znoszą lęk i napięcie psychiczne. Stosowane dłużej samowolnie łatwo wywołują zależność, a u niektórych osób po wywo­łaniu zależności tracą swoje działanie przeciwlękowe i wywołują jedy­nie działanie szkodliwe. Podobnie działają leki nasenne, również po­wodujące przyzwyczajenie. Stosowane dłużej powodują wyraźne zabu­rzenia snu.

Przejawem samoleczenia się jest także samowolna zmiana przez chorego sposobu dawkowania przepisanego przez lekarza, nieregularne zażywanie leku, przerywanie stosowania go na pewien czas lub niezażywanie zaleconego leku.

Przetrzymywanie leków w domu przez dłuższy czas (kilka miesięcy lub lat), w cieple i na świetle, jest niebezpieczne. Leki te po zażyciu mogą bowiem spowodować zatrucie na skutek rozpadu leku do związków toksycznych. Należy zatem sprawdzać datę ważności le­ku umieszczoną na opakowaniu. Poza tym leki należy przechowywać w domu w miejscach niedostępnych dla dzieci, które mogą je zjeść ja­ko cukierki i ulec ciężkiemu zatruciu.

  • Polipragmazja

Zjawisko to polega na równoczesnym stosowaniu kilku, a nawet kil­kunastu leków zapisywanych najczęściej przez różnych lekarzy. Polipragmazję obserwuje się u ludzi, którzy często zmieniają lekarza i do­łączają sobie sami do poprzednio zapisanych leków — leki nowo zapi­sane, nie informując o tym lekarza. Zjawisko to występuje nagminnie u ludzi starych, cierpiących na wiele różnych dolegliwości spowodo­wanych zarówno samym starzeniem się organizmu, jak i chorobami wieku starczego. Polipragmazja może być przyczyną szkodliwych in­terakcji lekowych.

Zasadą leczenia jest stosowanie jak najmniejszej ilości leków równo­cześnie oraz podawanie ich wtedy, gdy istnieją istotne wskazania le­karskie. Obserwacje wykazały, że odstawienie wszystkich leków u lu­dzi starych nie wykazujących istotnych objawów chorobowych powo­duje u wielu znaczną poprawę samopoczucia i stanu ogólnego.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.