Układ grupowy ABO

Oznaczanie grup krwi odbywa się w pracowni serologicznej, przy użyciu zestawu wzorcowego surowic i krwinek czerwonych. Zestaw składa się z dwóch serii surowic anty – A i anty – B i wzorcowych krwi­nek 0, A, B w postaci 5% zawiesiny w 0,9% roztworze soli fizjologicz­nej. Przed wykonaniem badania sprawdzany jest zestaw swoistości i aktywności surowic i krwinek czerwonych. Każdy składnik w zesta­wie opatrzony jest osobną pipetą pasteurowską. Na płycie szklanej umieszcza się po kropli surowice wzorcowe i do nich dodaje wzorcowe krwinki czerwone. Wynik kontroli odczytuje się po jed­nej minucie. Z zestawu eliminuje się te surowice i krwinki, które dały reakcje świadczące o ich nieswoistości lub wynik wątpliwy.

Warunkiem przetoczenia krwi jest pozytywny wynik próby zgodności (tzw. krzyżówki). Wykonuje się ją w odpowiednich śro­dowiskach, w antyglobulinowym pośrednim odczynie Coombsa, z za­stosowaniem fizjologicznego roztworu (NaCl) o niskiej sile jonowej (low-ionic – strength solution – LISS). Antygamma-globulina jest to surowica odpornościowa zwierzęca, zawierająca przeciwciała przeciw ludzkim gamma-globulinom, służąca do wykrywania niekom­pletnych przeciwciał w tzw. odczynie antyglobulinowym Coombsa. Za pomocą tego odczynu można wykryć przeciwciała niekompletne zwią­zane z krwinkami czerwonymi (odczyn bezpośredni) oraz przeciwciała wolne znajdujące się w surowicy chorego (odczyn pośredni).

Metody przetaczania krwi. Pośrednie przetaczanie krwi, płynów krwiozastępczych i elektrolitów jest dziś metodą pod­stawową. Przed przetoczeniem sprawdza się:

  1. dokumentację biorcy, tj. dane personalne, wynik badania grupy krwi i Rh, wynik badania serologicznego próby krzyżowej,
  2. dokumentację na nalepce krwi konserwowanej, którą konfrontuje się z wyni­kiem badania serologicznego w historii choroby oraz dokonuje się
  3.  makroskopowej oceny krwi i wolnymi ruchami wahadłowy­mi miesza się zawartość butelki.

W czasie przetaczania chory jest bacznie obserwowany. W razie wystąpienia takich np. objawów, jak dreszcze, nudności i wymioty, przetaczanie krwi jest natychmiast przerywane.

Tuż po wkłuciu się do żyły chorego wykonuje się próbę biolo­giczną, podając mu strumieniem ok. 30 ml krwi. Następnie obser­wuje się chorego przez 10 min. przetaczając krew wolno, w tempie 10 kropli na min. Jeśli nie występują żadne niepożądane objawy, przeta­czanie przyspiesza się do 60 kropli na minutę. Po przetoczeniu w bu­telce zostawia się ok. 10 ml krwi i przechowuje w lodówce w tempera­turze 4 – 6°C przez 48 godzin.

Dotętnicze przetaczanie krwi bywa stosowane wyjątko­wo, zaś do jam szpikowych przetacza się czasem krew dzieciom.

Kroplowe przetaczanie krwi i środków krwiopochodnych może być wykonywane wyłącznie pod nadzorem lekarza przez pielęgniarkę, któ­ra odbyła odpowiednie przeszkolenie z zakresu krwiodawstwa i krwio­lecznictwa, potwierdzone odpowiednim zaświadczeniem wydanym przez stację krwiodawstwa. Kwalifikacje takiej pielęgniarki muszą zy­skać ocenę ordynatora lub kierownika kliniki.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.