Służba sanitarno-epidemiologiczna

Służba sanitarno-epidemiologiczna w Polsce, zwana też inspekcją sanitarną, działa na podstawie dekretu o Pań­stwowej Inspekcji Sanitarnej z 1985 r. Do głównych zadań tej służby należą:

  1. nadzór zapobiegawczy polegający na opiniowaniu pod względem sanitarnym projektów budowlanych, norm regulujących za­sady wyrobu, przechowywania i obrotu artykułów żywnościowych i wyrobów przemysłowych oraz na opracowywaniu norm sanitarnych ochrony powietrza, gleby i wody;
  2. nadzór bieżący obejmujący systematyczną kontrolę sanitarno-higieniczną miejsca zamieszkania, pracy i nauki, kontrolę stanu żywienia zbiorowego, warunków higieny pracy, kontrolę żywności i wyrobów przemysłowych;
  3. zwalczanie chorób zakaźnych i zawodowych, pro­wadzenie działalności przeciwepidemicznej, nadzór nad realizacją szczepień ochronnych, prowadzenie dezynfekcji, dezynsekcji i deraty­zacji, zabezpieczenie sanitarne granic państwa;
  4. szerzenie oświaty zdrowotnej (wychowanie zdrowotne).

Na czele Państwowej Inspekcji Sanitarnej (PIS) stoi Główny Inspek­tor Sanitarny, który jest jednocześnie wiceministrem zdrowia i opieki społecznej. Aparatem pracy Głównego Inspektora Sanitarnego jest Główny Inspektorat Sanitarny. W województwach istnieją woje­wódzcy państwowi inspektorzy sanitarni, niezależni w swym działaniu od organów administracji terenowej. Aparatem wyko­nawczym inspekcji sanitarnej są stacje sanitarno-epidemiologiczne szczebla wojewódzkiego lub terenowego. Państwowy ins­pektor sanitarny jest jednocześnie kierownikiem stacji odpowiedniego szczebla.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.