Osoba opiekująca się chorym zakaźnie

Zakaźnie chorego, zwłaszcza na chorobę szerzącą się drogą kropel­kową, nie można odwiedzać. Osoba opiekująca się takim chorym musi się starać zrekompensować to, poświęcając mu więcej czasu, organizu­jąc różnorodne zajęcia, np. słuchanie radia, czytanie, pisanie (arkusze papieru można odkażać przez prasowanie). Musi też odznaczać się wy­jątkowym taktem, gdyż niektórzy chorzy niedobrze przyjmują czynnoś­ci wykonywane przy nich w celu ograniczenia możliwości przeniesie­nia zakażenia. Chorych należy pouczyć, aby np. przy kichaniu czy kaszlu osłaniali usta ligniną (też podlegającą odkażeniu np. razem z wydalinami) i oddychali twarzą w bok, aby nie oddychać na osobę le­czącą lub pielęgnującą.

Pielęgnujący musi również wiedzieć, jak ma postępować, aby nie za­kazić siebie i nie przenieść zakażenia poza pokój chorego, oraz jaki materiał jest zakaźny w danej chorobie. Przy zakażeniu przez układ oddechowy (np. gruźlica, płonica, błonica) bakterie są wydalane z organizmu przy kaszlu, kichaniu i mówieniu, z kropelkami śliny lub wydzieliny z noso-gardzieli. Odkażaniu podlega plwocina, wydzielina z nosa i gardła oraz bielizna pościelowa i osobista chore­go, przybory do jedzenia i przedmioty, z którymi ma bezpośredni kon­takt. Przy zakażeniu przez przewód pokarmowy (dur brzuszny, dury rzekome, czerwonka, nagminne zapalenie wątroby) ma­teriałem zakaźnym, prócz wyżej wymienionych, jest kał i mocz. Choro­by tej grupy nazywane są chorobami brudnych rąk, a podsta­wową rolę w walce z nimi odgrywa poziom kultury sanitarnej, m.in. nawyk mycia rąk, walka z muchami.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.