Związki antytiaminowe – toksyczne działanie leków roślinnych

W roślinach wykryto dwa rodzaje związ­ków unieczynniających tiaminę, czyli witaminę B,: 1) związki o ak­tywności enzymu tiaminazy oraz 2) odporne na temperaturę czynniki przeciwtiaminowe. Tiaminaza, enzym występujący w organizmie ludzkim, niszczy aktywność witaminy wskutek rozszczepienia jej czą­steczki na podstawowe składniki. Ptetnieje przypuszczenie, że związek pokrewny tiaminazie ma analogiczne właściwości. Mechanizm działa­nia drugiej grupy związków nie jest znany, chociaż znana jest ich bu­dowa chemiczna.Dotychczas zidentyfikowano kilka związków o właściwoś­ciach antywitaminy B Stwierdzono również, że aktywność przeciwwitaminową B, mają także niektóre grzyby, przyprawy kuchen­ne (np. cebula) oraz owoce, np. mango, ananasy i niektóre gatunki jabłek. Wśród surowców leczniczych właściwości takie mają: ziele skrzypu, rdestu ptasiego, owoc kolendry, czosnek, a przypuszczalnie także liście jeżyny, maliny, ziele cząbru ogrodowego.Związki antytiaminowe dobrze rozpuszczają się w wodzie, są oporne na działanie temperatury i znajdują się w naparach i odwarach z roś­lin leczniczych. Nie stanowi to jednak zagrożenia dla osób przyjmują­cych wyciągi ze względu na małe dawki, określoną częstotliwość i ok­res kuracji. Dopiero wielomiesięczne lub kilkuletnie stosowanie wod­nych wyciągów, np. picie odwarów z ziela skrzypu lub z rdestu ptasie­go, praktykowane niekiedy w wieku podeszłym jako moczopędne, mo­że obniżyć w organizmie poziom witaminy B,. Niedobór ten należy wy­równywać przyjmowaniem małych dawek tej witaminy. Ostatnio wy­kazano, że garbniki zawarte w wielu surowcach stosowanych jako przeciwbiegunkowe (a także w mocnej herbacie) tworzą z tiaminą nie­rozpuszczalne połączenia i uniemożliwiają przyswajanie tej witaminy.

Both comments and pings are currently closed.

Comments are closed.